देख्दैछु ऐले संसार्र्कै दसा लेख्दै छु खबर ।
म टेक्न पाउँ ,म देख्न पाउँ “नेपाल” सर्कार ।।
कामले लात्ता हानेर फाल्यो मालिक भन्छ–जा ।
त्यो बुढो घर रोई धर्धर–हे छोरा ! छिटै आ ।।
गोजीले भन्छ “म भएँ रित्तो“ पेटले “ अझै हाल“ ।
न मिल्नु काम न मिल्नु ठाम के भयो यस्तो चाल ?
बिकामी हात छामेर माथ पसिना पुछ्दै छु ।
दारी भो लामो कपाल लामो रिसले लुछ्दै छु ।।
त्यो रित्तो वन धर्किन्छ मन धेरै भो अबेर ।
म सुङ्न पाउँ माटाको गन्ध “ नेपाल“ सर्कार ।।
शिरको सिन्दुर ,गलाको पोते रोएर बेहाल्छ ।
ती थोते, तोते आँसुले छाती धोएर बेहाल्छ ।।
कोठामै बसी,पटुकी कसी सुङ्छन् रे पसिना ।
भकारी फुट्यो, सपना लुट्यो त्यो पापी असिना ।।
न यता राम्रो ,न उता हाम्रो जाँ पनि अक्कर ।
यो दुखीलाई जाँ टेक्यो पाउ उतै छ ठक्कर ।।
घरको छानो उडायो भन्छन् त्यो ग्रह राहुले ।
तिर्छाै कि धन के भन्छौ भन भन्छ रे साहुले ।।
नेटाको हावा मूलको पानी पाउँछु कि पाउँदिन ?
यो ठाउँ छाडे फर्केर फेरि आउँछु कि आउँदिन ?
अक्कर्काे बेला सहारा सिन्को पुर्याइदेउ बिचार ।
माटाको टीका लाउन पाउँ “ नेपाल“ सर्कार ।।
प्रतिक्रिया